![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
logpoes's journalCreate a LiveJournal Account Learn more
|
You are viewing logpoes's journal Create a LiveJournal Account Learn more | Explore LJ Culture Entertainment Life Music News & Politics Technology |
|
User Profile Friends Calendar |
 |
 |
||
|
2008.06.30 22.29 We poinken lustig verder Altijd lachen, die Informatie Beheer Groep: krijg ik een blije brief met daarin “U bent ingedeeld voor uw mondelingen! Kijk op het rooster wanneer u moet!”, kom ik dus nergens op het rooster voor! Toch maar even gebeld, ze proppen me ertussen, maar de exacte datum en tijd weet ik nog steeds niet, dus ik ga maar uit van “vanaf 14 juli”. Dit betekent dat de weekends met film (Indiana Jones, Dunya en Desie en Sex and the City, nee, ik heb hem niet gedwongen om mee te gaan naar de laatste twee films, hij ging geheel vrijwillig!), hightea-erij (Pilkington’s in Den Bosch) en het kijken naar bandjes in verre gebieden waarbij ik éindelijk eens heel urdinair “Look at your baby brother looking like a rockstar!” kon brullen* ten einde zijn. De komende twee weken moet ik weer aan het boeken en uittreksels herlezen en het maken van posterpresentaties. Het grote voordeel is dat ik er dan ook weer snel mee klaar ben. *zoekt alvast Pritt-stift* * Ik heb in mijn hoofd een lijstje van zinnen die ik graag een keertje wil gebruiken en waarvoor ik het juiste moment afwacht. Ja, da’s gestoord. Het is nog veel gestoorder als ik vertel dat ik me mijn hersens voorstel als een grote boom met daarin lades vól indexkaarten die beschreven, gearchiveerd, opgezocht en, indien de informatie op het kaartje van toepassing is uiteraard, hardop voorgelezen worden door een stel eekhoorns, dus dat doe ik maar ni... ok, doe maar net alsof u dit niet gelezen heeft, ok? ;-) Mood:  melig
|
|||
 |
 |
||
|
|
||
|
2008.06.25 00.09 Inzicht Het grote voordeel van een zwervend werkbestaan is dat je een goed beeld krijgt van wat werktechnisch wel en niet bij je past: welke werkzaamheden liggen je wel (en welke niet), wat voor sfeer vind je het prettigst, wat voor soort (en hoeveel) directe collega’s wil je om je heen hebben en wat zijn je werkplekvoorkeuren. Nu had ik van tevoren al wel een vermoeden wat mijn voorkeuren zouden zijn, maar het is geruststellend dat in de praktijk bevestigd te zien: ik heb blijkbaar een vrij realistisch beeld van mijn capaciteiten en wensen. Ik merk dat ik onbewust toch de neiging heb aan te nemen dat mijn voorkeuren ook de voorkeuren van elke andere secretaresse zijn, wat me af en toe doet denken dat iederéén loopt de azen op de functies die ik graag zou willen. Vandaag merkte ik echter dat dat helemaal niet zo is: mijn huidige baan, waarvan ik (ondanks hoogst vriendelijke collega’s) dólblij ben dat ik er vrijdag mee klaar ben, blijkt voor de collega die ik nu inwerk haar droombaan te zijn, terwijl zij er niet aan moet dénken om werkgroepen voor te bereiden of op een IC te werken. Er is dus nog een kans dat ik ooit die kamer voor mij alleen mét raam* scoor! * In het ziekenhuiswezen is er een hiërarchie binnen de secretariële werkplekken: 1) in een kudde 2) met z’n tweeën 3) alleen en dan zijn er nog de sub-trappen "zonder raam", "indirect licht", "eigen raam" en de bonus "eigen raam met uitzicht op iets moois". Mood:  content
|
|||
|
 |
||
|
|
||||
|
2008.06.17 00.16 Nieuwe bril!
Mood:  met bril!
|
|||||
|
 |
||||
|
|
||
|
2008.06.10 22.11 Warm Hier in Huize Poelekie hebben we het warm. Daar houden wij poezen niet van. De ZOOmeravond daarentegen, daar houden wij wel van, dus afgelopen zaterdag zijn we (Meneer de Poes en ik, de echte katten mogen er helaas niet binnen) voor het eerst dit jaar naar de ZOOmeravond in Artis geweest. Het schaap en het kalfje in de kinderboerderij hadden een boeiend gesprek, een van de capybarakinderen sprong in het water letterlijk bovenop pa of moe en de rest van de dieren vonden het allemaal wel mooi geweest, die hitte. En gelijk hebben ze. Mood:  hot
|
|||
|
 |
||
|
|
||
|
2008.05.31 23.55 Klaar! Nou ja, bijna dan. Alle schriftelijke examens van dit jaar zijn achter de rug, nog 3 mondelinge examens in juli en dan was dat het weer voor dit jaar. Uiteraard moet ik tegen die tijd langzaamaan gaan beginnen met het voorbereiden van de vakken van volgend jaar en het jaar daarop, maar daar wil ik nog even niet over nadenken. Morgen moet ik nog even wat eindredactiewerk verzetten, waarna ik me in Utrecht ga melden voor wat vrolijk verzet (film + hapje). Vanaf maandag mag ik 4 weken aan de slag op weer een frisse nieuwe afdeling en daarna ga ik voor 5 weken terug naar de IC, dus werktechnisch ben ik tot augustus ook weer onder de pannen. *roept: “Yo! Rood! Geen zorgen! De insuline kan betaald worden!” ;-P* Mood: content
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.05.27 18.56 Repertoire Er zijn zo van die standaarddansen die gewoon in je repertoire moeten zitten. En nee, dan heb ik het niet over standaard ballroom en latin, maar over juweeltjes zoals onder andere Bruce Springsteen-dansje ("De Bruce" voor insiders), de Marusha-huppel en uiteraard "de trekpop", waar ik helaas geen beeldmateriaal van heb, maar die ik op verzoek altijd bereid ben te demonstreren in het ecchie. En hoera! Er is een nieuwe diamant aan het firmament verschenen! Het dansje van de zanger van Alphabeat maakt me dusdanig vrolijk dat ik besloten heb dat dit hét dansje voor de zomer wordt én toegevoegd wordt aan het repertoire "standaard dansjes voor die lullige momenten dat je alleen op de dansvloer staat en iedereen naar je kijkt en je de plaat die ze nu draaien hááát". Uiteraard ook te gebruiken op vrolijke momenten natuurlijk. Aanschouwt en oefent! Mood:  ecstatic
|
|||
|
 |
||
|
|
||
|
2008.05.18 23.51 Relativeren kun je leren Wat ben ik blij dat die eindexamens maar één keer per jaar zijn zeg! Als beroepsneuroot ben ik al gestresst genoeg, maar deze examens doen er nog een schepje bovenop. Nou ja, eigenlijk zijn de examens zélf het probleem niet: zodra het opgavenboekje geopend mag worden, valt alle stress van me af en gaat het over het algemeen prima. Maar die periode daarvóór… als ik al niet gek in de poezenkop was, dan werd ik het er wel van! Vooral medekandidaten trek ik slecht. Hoe lief ze verder ook zijn, van het gepiep “hebjehetwelgoedgeleerd?” vooraf en “wathadjijbijvraag5?” achteraf word ik zó bloednerveus dat ik (zoals bijvoorbeeld afgelopen vrijdag) er bijkans heilig van overtuigd raak dat ik dat examen “briefje schrijven in gemiddeld vakantie-Frans” nooit ga halen!!! *insert blinde paniek* Het enige voordeel van al zo’n 20 jaar examens doen, is dat ik het tegenwoordig voor elkaar krijg om niet hysterisch met de handen boven het hoofd heen en weer zwaaiend de toko te verlaten. Rustig in mijn hoekje zittend kom ik dan zowaar tot briljante ingevingen: “Wacht even… Ik spreek Frans! Vloeiend! Al zo’n 31 jaar!” En toen moest ik toch wel een beetje om mezelf en mijn malle paniek grinniken… Mood:  silly
|
|||
|
 |
||
|
|
||
|
2008.05.15 19.52 Ooohhhmmm... Waarschijnlijk ben ik de enige, maar ik vind het vrij hilarisch dat zowel mijn stijltang als mijn tostimaker het begeven tijdens deze hittegolf. Verder heb ik morgen mijn eerste twee examens en ben ik nog niet hysterisch. Wat niet is kan nog komen natuurlijk, maar ik ben tot nu toe best chill. Wie ook chill zijn, zijn De Zingende Paarden, die ik grofweg elke twee jaar plug. Meezingen werkt erg zen én levensvreugdbevorderend! Mood:  zen
|
|||
|
 |
||
|
|
||
|
2008.05.08 21.23 Tripkip Hoogst fascinerend: met zonnig weer in een iets te warme tram 16 richting station door de Lairessestraat richting Museumplein rijden terwijl je naar "Running up that hill" van Kate Bush luistert. Hóógst fascinerend! *tript nog wat na* Mood:  amused
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.05.07 22.19 Zomerrr! Op het moment dat je bij het om je heen kijken in de tram niet anders kunt concluderen dan dat jij in je eentje meer kleren aanhebt dan de rest van de tram samen, dan is het 1) zomer en 2) tijd om over te stappen op de zomergarderobe. Nu heb ik blaren van mijn kekke zomersandaaltjes maar dat mag de pret niet drukken. Verder heb ik vandaag geen ene klap uitgevoerd en dat is ook wel eens lekker zo af en toe. Het onrustige “ik-zou-eigenlijk-iets-moeten-doen-oh-ne Mood: purr
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.05.02 14.34 Rock 'n roll Zo blij als een kat, eh, kind, eh, rat, eh, MUFFIN ben ik met mijn nieuwe Emilie Autumn-hoodie. Ultragaaf, dat issie! Wie hieruit concludeert dat ik vorige week vrijdag bij het concert van Emilie Autumn was, heeft gelijk. Hoewel ik mild uitgeput was (en ben, ik werk nog steeds tegen de klippen op om dat examen voor te bereiden, naast een 32-urige werkweek. Ja, ik ben gek, maar je moet wat, als je niet je hele leven wilt blijven tikgeiten.) kreeg ik stukken meer mee van de choreografie en algehele bezigheden op het podium, omdat ik er deze keer ongeveer met mijn neus bovenop zat. De kleine zaal van de Effenaar is met recht een klein k*tzaaltje, zoals we dat in Amsterdam liefdevol noemen. Het publiek was ook deze keer erg fijn, en ik kon het erg waarderen dat ze niet, zoals het publiek bij dEUS sinds 1999 ongeveer, meer bezig zijn met kletsen, 14 keer heen en weer lopen om bier te scoren en vooral 2 pakjes peuken DE MAN te roken binnen anderhalf uur waardoor je én het podium niet meer ziet én als chronische broncheut het lood dreigt te leggen wegens gebrek aan zuurstof. Niets ten nadele van dEUS overigens, geweldig concert, maar de omstandigheden maakten het ervan genieten wat lastiger. Hierrr met dat rookverbod in de horeca! Dan beloof ik plechtig niet te zeuren over een zuipverbod en een kletsverbod... ;-) Het voorprogramma van Emilie is trouwens ook de moeite om te noemen: Sieben, het soloproject van Matt Howden, is erg fascinerend. Net als Howie Day indertijd (geen idee of hij nog steeds zo werkt) doet hij het helemaal alleen: hij bouwt live loopjes door zijn viool op de meest creatieve manieren te gebruiken en zingt daar vervolgens bij. Qua stem moet je denken aan Morrissey, qua podiumpresentatie aan Ian Curtis van Joy Division (als die viool zou spelen én bij vlagen dolkomisch zou zijn) en qua vioolescapades aan eh, ja, eh, Emilie Autumn (of Nigel Kennedy, mocht je wat meer in de klassieke hoek hangen). Denk je nu: "Hey, dit klinkt interessant!" dan vind je hier zijn myspace. Verder ben ik op dit moment werktechnisch zowel mijn eigen produkt, mijn eigen boekingsbureau én mijn eigen tourmanager. Zie je wel dat je op je ouwe dag nog een soort rockster kunt worden? ;-p Mood: purr
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.04.24 20.34 En dat is 3! Wat hangt er toch in de lucht de laatste dagen? Vanmiddag zat ik in de tram naar huis toen de tram plots hard remde en BOEM! Dat is de derde keer in twee dagen tijd dat er zich een auto in een OV-verhikel boort waar ik me in bevind. Absurd! Gelukkig raakte er ook deze keer niemand gewond en bleef de blikschade beperkt. Maareh, drie keer is scheepsrecht hoor, wat mij betreft! Mood:  sleepy
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.04.23 19.28 Hooi vs Vork Vandaag kreeg eerst de bus waar ik in zat een ongeluk en was vervolgens al het tramverkeer gestagneerd wegens een trambotsing. Tel hierbij de stress van het aanstaande maandag moeten opsturen van een gezinsverpakking papieren voor mijn eindexamen die uiteraard nog niet af zijn én niet te harden rugpijn op en je snapt dat Poelekie lichtelijk grommend en sissend door de Amsterdamse binnenstad heen banjerde. Ondertussen regent het en is de levensvreugd al weer wat meer op regulier niveau, maar heb ik toch, for future reference, zoals we dat hier in Amsterdam zo mooi zeggen, een reminder voor mezelf: Yo! Malle katachtige! Hoe vaak moet ik nou nog zeggen dat je éérst de vork opmeet, en er dan pas hooi op kiepert! Als de vork dreigt af te breken, moet je er hooi áf halen, niet stug blijven doorladen. En, oh ja: EERDER BEGINNEN!!! Nu ik iedereen inclusief mezelf doofgeschreeuwd heb, ga ik verder met me er in milde paniek dapper doorheen slaan. Nog 4 dagen… Mood:  nervous
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.04.21 20.53 Eureka! Ik ben niet gek! Kleine convo tussen Poelekie de Vries en de voice over van het journaal: Voiceover, tijdens item over het kweken van hartspieren: "Een stamcel is een cel die nog niet weet wat hij wil worden als hij later groot is." Poelekie, knagend aan een hapje: "Ah! Ik ben dus een stamcel! Cool!" Mood: ecstatic
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.04.12 17.29 Zomaar wat dingen die ik me afvroeg deze week In het verleden heb ik me wel vaker iets afgevraagd. Van de hak op de tak: 1) Waarom zijn sportsokken standaard wit, grijs of zwart? 2) Waarom maakt men blijkbaar verf voor kinderen die onverwijderbare vlekken veroorzaakt? 3) Hoe kun je de Eed van Hippocrates gezworen hebben en tóch op lompe wijze inaccurate informatie aan je patiënt geven en hem/haar op elke mogelijke manier tegenwerken? 4) Ben ik de enige die elke keer dat ze na haar training de loopband verlaat een zucht van verlichting slaakt dat ze deze keer gelukkig NIET op haar snufferd gegaan is? 5) Waarom denkt 95% van de bellers die ik in functie te woord sta dat ik een arts ben? 6) Moet je je keppeltje ophouden als je sport, en zo ja, hoe blijft dat dan zitten? Bonusvraag: is dat dan een speciaal sportkeppeltje? (hey, er is ook een sporthoofddoek tenslotte!) Mood:  curious
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.04.08 23.29 Carrièretijger Waterkan, drinkbeker-met-poes en tik-ei staan weer even thuis op tafel, maandag wacht ons een nieuw bureau in een nieuwe kamer voor mij alleen. Mét raam! Mood: content
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.04.07 23.47 Bijgeloof Tot enkele jaren geleden was ik er heilig van overtuigd dat het weerbericht een soort horoscoop was. Toen The Big Kahuna dat hoorde pleurde ze bijna van haar stoel, noemde ze me een eh, nou ja, niet zo slim iemand en kwam ze minstens drie kwartier níet meer bij. Ik riep nog: “Maar het heet toch weersVOORSPELLING!?”, maar helaas, dat mocht niet baten. Mijn “weerbericht = horoscoop”-verhaal is tegenwoordig een lollige anekdote voor feesten, partijen en suffe momenten op kantoor. Maar stiekem, heel stiekem, zeker als ik naar de voorspelling van dit weekend en het uiteindelijke weer kijk, geloof ik het nog steeds... Mood:  giddy
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.03.27 22.05 Altijd anders dan anderen Toen ik afgelopen zondag in de trein naar Leiden zat op weg naar de (overigens uitzonderlijk gezellige) verjaardag van de enige echte Lavenslayer, bedacht ik dat ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan stellen dat ik de enige 32-jarige middelbare scholier ben met een Belle van Zuylen-bladclip en een “Chaos. Panic. Disorder. My work here is done.”-potlood. En gek genoeg vond ik dat een heel geruststellende gedachte. Mood: content
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.03.18 23.55 Opdiepen van kennis leidt tot malle conversaties Ondanks spectaculair blauw/paars-gekleurde onderarm en een algeheel gevoel van malaise (snotter) wordt het aankomende eindexamen langzaam doch gestaag voorbereid hier in Huize Poelekie. Vooral het met behulp van The Big Kahuna uit het geheugen opdiepen van boeken die ik ooit gelezen heb voor mijn boekenlijst levert uiteraard (in mijn ogen althans ;-P) dólkomische gesprekken op: The Big Kahuna: “Uh, Le Petit Prince, die stond toen toch ook op je lijst?” Poelekie de Vries: “Ja, klopt… *denkt na* Uh...was er ook niet iets van Wilhelm Tell?” TBK: “Klopt, maar dat was voor Duits, dat hoeft niet meer.” PdV: “Ah, gelukkig maar, want ik herinner me vaag dat dat qua structuur wel héél raar in elkaar zat!” TBK, uiterst droog: “Het was een toneelstuk.” PdV: “Ah, dat verklaart een boel!” *piekert verder* Mood: sleepy
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.03.13 22.36 "Hi! I'm a f*cking idiot! Have we met?" Tip van de week: Probeer niet de magnetron een knuffel te geven als zijn deurtje openstaat. Voor de mensen die zich afvragen: "Waarom dan niet?". ( Daarom: ) Mood:  stupid and sore
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.03.03 22.06 Metafoor hier, metafoor daar, Poelekie is ermee klaar* 1) Je ziet in een winkel een jas. Hij ziet er leuk uit, hij is te betalen en je past er nog in ook. Maar dan kijk je in de spiegel en je denkt: "Nee." En je weet niet eens echt goed waarom. 2) Je wordt uitgenodigd op een familiefeest van mensen die je vaag kent. Iedereen is superaardig tegen jou en poeslief tegen elkaar, maar de onderhuidse spanning is zó enorm dat je hem bijna aan kan raken. Het is niet helemaal duidelijk wat er allemaal speelt, en heel eerlijk gezegd wíl je het ook helemaal niet weten. Je wil alleen maar zo snel mogelijk weer weg. Een beetje van 1 en een boel van 2 maakten de afgelopen 2 weken van Poelekie een onvrolijke katachtige, dus vandaag heb ik de knoop doorgehakt: ik blijf niet proberen en wachten, maar verlaat mijn huidige, fris nieuwe, werkstek en ga op zoek naar iets anders. De enorme opluchting laat nog even op zich wachten, want mijn directe collega's (die erg aardig voor me zijn) weten het nog niet en zullen er niet erg vrolijk van worden, maar ik weet zeker dat ik hier goed aan doe. Je kunt tenslotte niet ergens blijven omdat ándere mensen zo vrolijk van je worden. *pakt type-ei, waterkan, beker en pen en zoekt al tapdansend haar heil ergens anders* * Excuses voor de dwangrijm, meer kon ik er ook niet van maken. Mood:  indescribable
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.02.26 21.09 Ondertussen, in Huize Poelekie... Yup, ik zit er (hier schreef ik er ook al eens over) weer eens middenin: Deze keer zelfs met een randje Kortom, de vrolijkheid moet met een zoeklicht gezocht worden hier in Huize Poelekie. Dit weekend was er nog een lichtpuntje in de vorm van Mood:  blugh!
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.02.12 16.47 Overenthousiast Poelekie tegen zichzelf: "Nee, het is géén goed idee om met blote benen de straat op te gaan en op zoek te gaan naar een buitenbad. Nee, ook niet stiekem!" Mood: overenthousiast
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.02.09 22.27 It's a wrap! En gelukkig ging het ook soepeler: ik bracht mijn laatste dagen bij mijn huidige baan zowaar volledig huil-vrij door. Absoluut een verdienste gezien mijn, voornamelijk “afscheid neem”-gerelateerde, extreme jankerd-zijn. Zelfs toen ik cadeautjes, een halve toespraak, een bos bloemen én een taart kreeg hield ik het droog. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik ná het verlaten van het pand wel twee tranen geplengd heb, maar dat was pas op donderdagmiddag 17.00 uur. *is trots op zichzelf* ;-P Het meest aandoenlijk/hilarische afscheid was van een al geruime tijd óverduidelijk opvallend onopvallend met mij flirtend De komende week houd ik vakantie (lees: houd ik me bezig met het wat concreter voorbereiden van mijn aankomende eindexamen), daarna begin ik aan een nieuwe baan. Hetzelfde ziekenhuis, maar een ander gebouw, en naar wat ik hoor een totaal andere wereld. Ik ben benieuwd! Mood:  calm
|
|||
|
|
||
|
|
||
|
2008.02.04 21.01 Sómmige ochtenden... Soms heb ik van die dagen: ik word wakker en denk: "Ik moet gewoon blijven liggen!". Vanochtend was zo'n ochtend, maar ja, ik werd verwacht, dus na wel 3 (!) hele uren slaap sleepte ik me toch maar mijn nest uit. Dat had ik beter niet kunnen doen, want eenmaal bij de bushalte bleek mijn strippenkaart op. De verkoopmeneer was nogal eh, rielekst, wat resulteerde in een sprintje om nog op tijd de tram te halen met bijna Brinta-in-de-neus en aspiratie tot gevolg. Dat laatste is IC-humor. Nevermind. Toen ik eindelijk in de tram zat bleek mijn mp3-speler AWOL. Nu is mijn mp3-speler niet gewoon een mp3-speler, maar datgene wat ’s ochtends in de tram het verschil maakt tussen leuke, gezellige zen-Poelekie en een naar strotten grijpende “Ik beuk zo je harses door die ruit als je nog 1 keer je f*cking neus ophaalt”-Poelekie. Oei... Gelukkig voor mijn medepassagiers begaf de tram vóór ons het bij de Munt al, waardoor ik uiteindelijk zo druk was met via slinkse wegen op mijn werk terecht komen dat ik niet eens tijd had om me te ergeren aan stom geklets, geknisper en (gruwel!) neusophalerij. De rest van de dag viel gelukkig mee, en met een volle strippenkaart, mp3-speler in de tas en zometeen een boel slaap zou het morgenochtend toch een stuk soepeler moeten gaan, gok ik zo... Mood: sleepy
|
|||
|
|
||
